Uitgelicht

Wat gebeurt er in Nederland? (januari 2016)

Deze vraag stel ik mij de laatste tijd herhaaldelijk, vooral op de momenten dat ik beelden onder ogen krijg over uit de hand gelopen protesten tegen de vestiging van AZC’s, zoals in Steenbergen, Geldermalsen en onlangs weer in Heesch. Is dit land nog wel mijn land? Zijn de mensen die daar protesteren gewone mensen, zoals die ook bij mij in de straat wonen? Wat is er in deze mensen gevaren, dat zij zo vreselijk tekeer gaan en kreten slaken, waar de honden werkelijk geen brood van lusten?

Om antwoorden te vinden, lijkt het me goed om te beginnen op 11 september 2001; de aanslagen in New York. Deze dag wordt vaak genoemd als de dag waarop de wereld veranderd is. En natuurlijk speelt daarbij een grote rol de reactie van Bush daarop, met zijn ideeën over de War on Terror, met als gevolg dat het hele Midden-Oosten sinds die periode in brand staat. Want door zijn oorlogsretoriek en onbesuisde optreden in Irak zijn alle etnische groepen in die regio op stang gejaagd, is later IS ontstaan, en zijn grote aantallen bedreigde mensen  op de vlucht geslagen.

Nederland is geen eiland en merkt daar nu steeds meer de gevolgen van, met name door de vele vluchtelingen uit vooral Syrië, die sinds enkele maanden hun toevlucht in Europa zoeken. Al lange tijd doet de voorman van de PVV zijn uiterste best om vooral moslims af te schilderen als on-mensen en dit gaat er bij iedereen die bang is, in als gesneden koek. Toch is dit nog geen afdoende verklaring voor het brute geweld dat er de laatste tijd door protesterende mensen fysiek en verbaal wordt geuit. Wat kan er nog meer bijgedragen hebben aan deze cumulatie van onvrede?

Natuurlijk is er altijd wel een groep mensen die racistisch is of xenofoob, die bang is voor of gekant tegen elke verandering. Natuurlijk maken veel mensen zich zorgen over de grootte van de groepen vluchtelingen die naar ons land komen, maar in mijn beleving wordt een en ander ook versterkt door het beleid en de effecten daarvan van de twee kabinetten Rutte. Deze en de vorige regering doen er alles aan om de tweespalt tussen groepen mensen te vergroten en werkelijke solidariteit onmogelijk te maken. Voorbeelden? Denk eens aan de transities van bijvoorbeeld de zorg naar de gemeentes en hoe dat is gegaan. In zeer korte tijd werd de hele zaak met grote verantwoordelijkheden doorgeschoven naar de gemeentes, met daar bovenop grote kortingen van 25 tot soms wel 40%. Mensen die afhankelijk zijn van die zorg, werden bang en vroegen zich af waar het allemaal goed voor was. Nou, zei de regering, die kortingen zijn echt nodig, de zorg wordt anders te duur en is dan niet meer op te brengen. Nog geen jaar later komt de regering met een (mislukte) belastingherziening en verdeelt 5 miljard, waarvan met name de ‘hardwerkende’ burger financieel een stuk beter wordt en de mensen met een uitkering er niet of nauwelijks iets bij krijgen.             

En zo wordt de kloof bewust nog groter gemaakt tussen de mensen mèt werk, die het voor de wind gaat, en de steeds groter wordende groep die geen werk kan vinden: de ww-periode wordt verkort tot maximaal 2 jaar, de uitkeringen worden bewust zo laag mogelijk gehouden en daarnaast worden de eisen die aan werkzoekenden worden gesteld, steeds meer opgeschroefd. Denk aan de tegenprestatie die mensen in de bijstand kan dwingen te werken voor hun uitkering en de manier waarop mensen benaderd worden wanneer ze de papieren voor hun uitkering niet helemaal op orde hebben. NRC van zaterdag 23 januari schrijft over ‘hufterig in plaats van schappelijk gedrag en totaal gebrek aan empathie’ bij de overheid tegenover deze mensen. En dat alles in een tijd waarin steeds duidelijker wordt dat banen voor deze mensen er nooit meer zullen komen: denk bijvoorbeeld aan de grote aantallen mensen die ontslagen worden bij de banken en  grote winkelketens en de gevolgen van de digitalisering in onze samenleving. Maar dat mag je niet zeggen; we doen alsof die baan er voor jou echt wel is. Als je maar je best blijft doen!

Ook op het terrein van de woningbouw laat deze regering veel gelegen liggen aan de heilig verklaarde markt. De woningbouwverenigingen hebben hun kerntaak (bouwen voor de lage- inkomens-groepen) jarenlang verwaarloosd en zo is er nu een ernstig tekort aan betaalbare huurwoningen. Het eigen-huis (met een weliswaar vaak (te) hoge hypotheek) is heilig verklaard en zo vechten de woningzoekenden met lage inkomens nu met de statushouders om hun recht op een goedkope woning (die er niet is).

Zo zou de opvang van vluchtelingen ook veel beter kunnen en hoeft deze niet zo ingewikkeld te zijn. Den Haag kiest er bewust voor via het COA alleen grote aantallen asielzoekers bij elkaar te plaatsen (‘sobere opvang’ heet dat, bedoeld wordt goedkoper) in plaats van kleinschalige opvang in alle gemeenten, waar wel draagvlak voor is. Met andere woorden: we weigeren gewoon voldoende uit te trekken voor fatsoenlijke opvang, terwijl er geld genoeg is en er gelukkig ook veel mensen die hun hulp als vrijwilliger aanbieden. En waar is Rutte? Terwijl het hele land in brand staat, geeft hij niet thuis en spreekt hij zich nauwelijks uit over de vluchtelingencrises en de reacties daarop van grote groepen bange en boze burgers. Nee, Rutte is misschien een goede manager, maar mensen verbinden is iets wat hij niet kan, terwijl dat toch zijn belangrijkste taak is als minister-president. Ook zijn partij, de VVD, draagt haar steentje bij aan de verharding, al zal ze dat zelf altijd ontkennen. Door uitspraken als die van Zijlstra (over borstvergrotingen e.d.) versterkt hij de angst onder mensen voor de vluchteling en ondergraaft hij het gevoel van vertrouwen waar mensen nu zo sterk naar op zoek zijn. Zijn partij houdt zich angstvallig stil in dit debat, of roept over opvang in de regio en bevestigt daarmee feitelijk niet alleen de mening van de mensen die protesteren tegen de AZC’s, maar ook de uitspraken die Wilders de ruimte in slingert.

Kortom, wat dit kabinet eigenlijk doet, is de overheid uitkleden en zo klein mogelijk maken: zoek het lekker zelf uit! Daarmee ondergraaft het impliciet het toch al zo broze vertrouwen van de burger in de politiek en het openbaar bestuur. Geen wonder toch dat mensen met weinig geld, zonder werk of zonder huis, zich bedreigd voelen in hun bestaanszekerheid? Is het gek dat die mensen dan hun woede richten op de lokale bestuurders en het recht in eigen hand nemen? Maar hoe wrang, dat het ook hier weer de gemeentes zijn, die de klappen moeten opvangen.

Jo Coerwinkel, 24 januari 2016

fractievoorzitter GroenLinks Berg en Dal

 

Raadsvoorstel Uitbreiding Supermarkt Beek  (november 2015)

Laat ik beginnen met een bekentenis: ik heb alle stukken goed gelezen en ik herken me helemaal in het consumentenprofiel: ik doe de basisboodschappen bij een kleine super in Leuth, voor het overige doe ik veel van mijn boodschappen in Beek en ik doe dat altijd met veel plezier. Naast de supermarkt waarover we vandaag praten, liggen er in de directe omgeving een aantal mooie, kleinere zaken zoals de bakker, slager, drogist en opticien en nog zowat van die winkels waar ik graag kom, vanwege het mooie assortiment, de prettige en deskundige bediening. De keerzijde ervan is dat ik meestal ook bij die groep autogebruikers hoor, die op dat kleine stukje van Beek nogal wat overlast kan veroorzaken. En hiermee heb ik eigenlijk ook het probleem in een notendop geschetst: we zijn blij met het huidige winkelbestand en willen dat graag zo houden, maar hoe kunnen we dit gebied ook aantrekkelijk en leefbaar houden voor de bewoners en bezoekers.

De supermarkt wil uitbreiden omdat “de moderne klant graag een fullservice supermarkt wil”, zo lees ik in de plannen. Nu is mij niets gevraagd en andere klanten waarschijnlijk ook niet, maar ik mag toch aannemen dat de uitbreiding niet alleen in het belang van de klanten gebeurt? Maar eerlijk is eerlijk, de aanwezigheid van deze supermarkt is zeker wel belangrijk voor de consument die er boodschappen gaat doen, maar vooral óók voor de omliggende winkeliers die er minstens zoveel profijt van hebben.  Laten we in ieder geval blij zijn dat dit centrum in Beek goed bezocht wordt en ervoor zorgen dat dit ook zo blijft. Dat dit tevens overlast met zich meebrengt, is evident, maar soms wel vervelend voor de omwonenden. Wij stemmen in met het gewijzigde bestemmingsplan voor de supermarkt, maar sluiten ons aan bij de opmerking van D’66 en Voor Berg en Dal dat verdere uitbreiding hierna niet meer mogelijk is.

Vraag blijft wel: hoe lossen we de verkeers- en andere problemen zo goed mogelijk op. Zo wordt er in de inleiding onder meer vermeld dat de veiligheid voor de fietser en voetganger verbeterd kan worden; over de oplossingen lees ik weinig tot niets terug, daarom de volgende vragen en opmerkingen aan de wethouder:     

- hoe moet ik mij de oversteekplaats voor voetgangers voorstellen die vanuit de supermarkt naar de andere winkels getekend is?                                                                                                      

- welke ruimte wordt er überhaupt ingetekend voor fietsers op de toeleidende wegen zoals Water- en Bongerdstraat?                                                                                                                                                     

- op de tekeningen zie ik veel parkeerplaatsen voor auto’s, maar hoe zit het met de stallingen voor fietsen, scooters e.d. bij de supermarkt en andere winkels?                                                                                                                                  

- de Waterstraat vanaf de Rijksstraatweg is een eenrichtingsweg, maar niet voor fietsers; hoe valt hun veiligheid te garanderen als hier ook vrachtverkeer richting supermarkt komt?                                                                                               

- heb ik het goed dat de huidige auto-parkeerplaatsen voor de bakker verdwijnen? en als dit het geval is, is het dan niet mogelijk op deze vrijkomende ruimte een soort pleinfunctie te creëren tussen de supermarkt en de overige winkels voor voetgangers en fietsers,  waar de auto’s te gast zijn?            

-en als laatste, is er ook al nagedacht over alternatieve oplossingen als straks na de herinrichting blijkt dat er gevaarlijke situaties ontstaan of de boel helemaal vastloopt?

Dan nog iets over de voorbereiding van de plannen:                                                                      

-  wij zijn erg te spreken over de mogelijkheden die de oude gemeente Ubbergen vooraf heeft geschapen voor bewoners om mee te denken en te praten over deze plannen,

-  de presentatie voor raads- en carrouselleden vorige week in het kulturhus was een goed initiatief, al vind ik wel dat hiervoor de volgende keer ook andere betrokkenen, zoals omwonenden, mogen worden uitgenodigd.

Tot slot, voor de verbeteringsplannen van de directe omgeving zijn de kosten inmiddels verdubbeld tot boven het miljoen; de helft daarvan heeft Ubbergen al bestemd, maar de andere helft moet, zo schrijft u, in de begroting voor 2017 worden gevonden. Wat betekent dit voor deze plannen en de  termijn waarop  ze kunnen worden gerealiseerd? Als de plannen van de supermarkt worden gerealiseerd, zullen de omgevingsplannen of toch minstens delen ervan, ook moeten worden uitgevoerd?                                                                                  

Jo Coerwinkel - GroenLinks-fractie, 19 november 2015

 

DE DIJK

Als er een onderwerp is dat in de gemeente Ubbergen veel emoties losmaakt, dan is dat De Dijk. Dat wil zeggen, praten over een mogelijke afsluiting van De Dijk. De Ooijse Bandijk, om precies te zijn.

Met de eerste zonnestralen in het voorjaar verschijnen in De Gelderlander ook weer de ingekomen brieven over de vraag waarom De Dijk niet kan worden afgesloten, omdat fietsers en wandelaars van de sokken worden gereden door automobilisten en motorrijders. Want met mooi weer is het hartstikke druk op De Dijk.

In de gemeenteraad van Ubbergen durft niemand het D-woord in de mond te nemen. Bang dat er onder de burgers en boeren een opstand uitbreekt.

Vorig jaar, kort voor de verkiezingen voor een nieuwe gemeenteraad, was er in het dorp Ooij een verkiezingsavond, georganiseerd door de jonge boeren. Toen de discussieleider van het panel (zelf een grote boer uit Ooij) opperde, dat het gevaar bestond dat die radicale rooie studenten van GroenLinks uit Nijmegen De Dijk zouden kunnen overnemen, stond er iemand uit het publiek op en riep: “Als dat gebeurt, bel je ons maar gauw op.  Dan komen wij met de hele schutterij en slaan die gasten zo van de dijk.”

Ja, zo hoor je ze niet vaak meer.   

Onlangs werd er in de nieuwe havo in Ubbergen ook weer gepraat over een mogelijke afsluiting van De Dijk, om daarmee ruimte te geven aan de recreant die in de Ooijpolder van de natuur wil komen genieten. En ook toen laaiden de emoties weer hoog op. Wat je dan hoort, zijn opmerkingen als: die dijk is van ons, die stadse moeten maar mee betalen voor onze natuur, als wij in de stad komen, moeten we ook overal voor betalen.

De gemeente Ubbergen schrijft in de Structuurvisie dat zij met name de rustzoekende recreant wil aantrekken. Moet ze er wel voor zorgen, dat de boeren en schutters binnen blijven, anders maken alle fietsers en wandelaars rechtsomkeert. En dan kunnen wij fluiten naar hun centen. Want die willen we natuurlijk wel graag hebben.

Jo Coerwinkel, september 2011

 

Schaamte

“We doen alleen nog maar dingen, als wij er zelf beter van worden.” Ik hoor het Rutte steeds vaker zeggen, maar wie zou hij toch bedoelen met die WIJ?

Niet de mensen die in het Openbaar Vervoer werken of er gebruik van moeten maken. Niet de mensen in het leger die zich elke dag afvragen wie van hen morgen op straat komt te staan. Niet de mensen die voor de kunsten werken of die willen genieten van kunst en cultuur. Niet de mensen die ziek of gehandicapt zijn en afhankelijk zijn van zorguitkeringen. Niet de mensen die in de sociale werkplaats werken of gebruikmaken van een wajong- of bijstandsuitkering. Niet de mensen die kinderen hebben in de opvang. Niet de mensen die werken in het natuurbeheer of die natuurbehoud  belangrijk vinden. Niet de mensen die in een beschaafd land willen wonen, waar mensen omzien naar elkaar en zorg hebben voor hun omgeving.

Ik ben bang dat die ‘wij’ uit een klein groepje mensen bestaat, dat heel goed voor zichzelf  zorgt. Maar: als iedereen alleen voor zichzelf zorgt, wie zorgt er dan voor ons?

“Alleen als we er zelf beter van worden,” woorden van een minister-president; ik schaam me kapot voor dit land met deze premier en dit beleid.